Beyin hastalıkları
Doğduktan 5-6 sene sonra maddeyi madde olarak gördüğümüz, maddenin farkına vardığımız anlar bizim için hayatımızın en önemli anlarıdır. Yaşınıza göre o dönemlerde ailenizin farkına varamıyorsunuzdur. Ne için hareket ettiğinizi, ne için yemek yediğinizi ve hatta ne için yaşadığınızı bile bilmiyorsunuz. O zamanlar aileniz size nasıl davranıyordu? Belki de çok iyi hatırlıyorsunuzdur. Onlar sizden neleri esirgedi? Onlar neleri size zorla yada severek buyur etti?
işte o zamanlar hayatınızın en bilinçsiz ve güzel anlarıydı. Hiçbirşeyi sizin isteğinizin dışında olmasını istemezdiniz. Bu da bir takım tutkuydu.
Eğer küçükken ne kadar sevgi içerisinde büyür iseniz bir kaç yıl sonra iyi olmayı değil ama sevmeyi ve sevildiğini anlamayı öğrenecektiniz. iyi olabilmek için sadece ana-babanın sevgisi yetmez. Ona küçükken iyiliği, iyi olmayı yaşatmalıdır.
Åžimdiki kaçık diye hitap edilen bazı geçlerimizin hal ve hareketlerinin nedenini yine her zaman olduÄŸu gibi eÄŸitime dayandırmak istiyorum. Ana-babaların küçük çocuklarına karşı duyarsızlığının nedeni çocuÄŸun anlayışıdır. Yani o dönemlerde beyin henüz etkileÅŸim için açık deÄŸildir. Bu durumda ana-babaların duyarsızlığı ortaya çıkar. “HiçbirÅŸeyden etkilenmez, anlamaz, daha küçük bir çocuk” gibi yanlış yönelmeler çocuÄŸun ileriki yaÅŸamlarında “ne kadar etkilendiÄŸini, ne kadar anladığını, ne kadar küçük bir çocuktu ki ağızımızdan çıkan küçük bir söz bile onun geleceÄŸindeki yaÅŸam tarzını nasıl etkileyeceÄŸini ” tahmin edilemeyecek duruma düşürmektedir. Ana-babalar çocuklarına ne kadar düşkünlerse o çocuk ileride bile söz sahibi olma yeteneÄŸini kaybetmeye baÅŸlar ve bunun farkına bile varamaz.
