Cambridge sevdası
merhaba, onlarca ankete katılıyorum yerli yabancı. Bugüne kadar hiçbirinin anketi sonucu deÄŸiÅŸtirecek derecede ses getirdiÄŸine ÅŸahit olmadım. Bazıları ingilizce. Hatta Türkiyedek ibi ankette sigara içmeyenlerler ilgili yapılan ankete katılmıştım. İçeneler % 50 içmeyenlerde % 50 di. İçmeyenler tarafını tuttum ankette. Sonuç yine % 50 % 50. MeÄŸer benim gibi sona kalan birisi içenler lehinde oy kullanmıştım. Talihsizlik iÅŸte. Lise sondayken yurtdışı eÄŸitimi için bir yaınımız vasıtasıyla Cambridge öğrenci hazırlayan bir communıtye üye oldum. HerÅŸey hazırdı. YeÅŸilköy’den uçaÄŸa bindim Londrada bir yakınımız beni karşılayacaktı süre de tahmini 2.40 dakikaya çıkıyordu. Biz uçaÄŸa bindikten 30 dakika onra uçak bir yere indi. Aklıma hemen bizim kasabanın köy minibüsleri geldi. Åžejir’e ulaşıncaya kadar 1 saatlik yolu 1.45 dakikaya kadar uzatırlar ve her köyün beklemesinden yolcu alırlardı. Uçak bu YeÅŸilköyden yolcu alıp Bursada da ihtiyaç molası verecek hali yok.
Pilot kabini açıldı. Yüzü sarılı birisi arapça birşeyler bağırıyordu elinde küçük bir makinalı tüfek vardı (o silahlardan hiçbiryerde görmedim) Yolculardan birisi onun dilini anlıyor olacak Türkçeye çeviriyordu. Meğerse bizm uçak Yeşilköyden kalktıktan sonra Teröristler tarafından kaçırılmış Beyrut havaalanına mecburi iniş yapmıştı. Yaklaşık 5 saat orada bekletildik. Arada bir cılız silah sesleri geliyordu kulağımıza. Ve bağırışmalar. Zaman hiç geçmediği için sağdaki soldaki yolculara laf atmayı ne kadar denedim se de kimsenin benim muhabbetime katıldığı yoktu. Dışarıda biraz sis ve çok hızlı olmayan yağmur yağıyordu. Birleşmiş milletler toplantısını andıran bizim uçakta (Boeing 727) her ülkeden yolcu vardı. Bir kaç Türk biz kalmşız meğerse.
Yolcu bölümünnde hiç terörist yoktu
Arada bir girip çıkıyorlardı ve yüzleri sarılıydı. Çok uzun geçen zamanın ardından bizi uçaktan indirdiler. EÅŸyası olanları eÅŸyalarını baÅŸka bir uçakla Türkiye’ye göndereceklerini söylemiÅŸler (yerel idareciler) Uçak teröristlerin elinden alınmış. Uçak görevlileri ve teröristler hep si uçak kabinindeymiÅŸ. Yolcuların inmesine müsaaede edilmiÅŸ. Biz o uçaktan inip baÅŸka bir uçaÄŸa bindirildik. Ne olduÄŸun anlamaya çalışıyorduk ama kimse birÅŸey bilmiyordu. BindiÄŸimiz uçak bizi YeÅŸilköy havalimanına indirdi. Yüzlerce insan orada bzi bekliyordu. Gazetecier fotoÄŸraf çekmek için havalimamında bulunanları adeta ezercesine ön arafa geliyorlardı. NEyse yüzlerce insanın arasında babamda vardı. Olnaları duymuÅŸlar ve havalimanına gelmiÅŸlerdi. Benim nakuz talihim Cambridge’te okumama izin vermedi.
