EÄŸitim
İnsanlar 1 yaşında iken eşyaları göremez. Yani gözü yeterince sağlıklı olsa bile eşyayı eşya olarak bilemez. Sadece renkleri görür ve ayırt ederken yorulur. Bu durumda eşyanın farkına varamaz. Renkler onun hoşuna gidecektir. Bu yaştaki bebekleri zorla uyutmaya çalışmak onun hafızasını geliştirir. Eğer kendi keyfine göre uyur ise sadece zekası fazla gelişir.
6-7 yaşlarına doğru maddelerin farkına varabilir. Renkler onun için artık standart haline gelmiş bulunmaktadır. Arkadaş çevresinde en çok konuşanı(ya da gevezesi)na kendini sürekli olarak kabul ettirme isteği oluşmaktadır. Bu tür arkadaşları onun patronu(ağabey) durumunda gözetilebilir.
14-15 yaşlarına doğru artık küçük yaşlarda gördüğü muameleri dışa yavaş yavaş yansıtmaya başlar.
Olumsuz durumları mağrifet sanar. Bu durumları başka insanlar ile paylaşımda bulunmayı sever.
Yanlış davranışlarının kendisine bildirilmesi onun hoşuna gitmeyecektir. Doğru yönelmelere karşı eğitimlere isteksizdir ve genellikle karşı çıkar başından savmaya çalışır. Yeterince basit olana yönelir. Yazılarında(genel olarak Net te) kısa ve öz sözcükler kullanır, sözcüklere yeterince saygısını kaybetmiş durumunda olabilir. Her zaman (küçük yaşlarda) erkeğe erkek, kadına kadın kıyafetlerinin giydirilmesi o insanın ahlaki durumunu bozabilir. Yani hiçbir zaman o cinsiyetin kıyafetleri o cinsiyetteki insanlara giydirilmesinin sürekliliğinin engellenmesi gerekir. Günümüzde erkeklerin erkek gibi, kadınların kadın gibi davranmasının nedeninin küçük yaşlardaki aktivitelerin olduğunu çoğu insan bilemiyor. Biz(eğitim gönüllüleri) şahsen bu yaşlarda insan vücudundaki salgılanan cinsiyet belirtileri hormonlarının her iki cinsde de (elbette erkekte daha fazla erkek, kadında daha fazla kadın hormonlarının salgılanması şartıyla) salgılanmasını isterdik.
