Yapısalcılık
20 yüzyılın ikinci yarısında dil, kültür, matematik felsefesi ve toplumun analizinde en fazla kullanılan yaklaşım tarzı ile karşımıza çıkan yapısalcılık batı dünyasında Structuralism bilinir. Ferdinand de Saussure önderliğinde gelişen yapısalcılığın bir okulu olmamasına rağmen, bahste adı geçen Ferdinand de Saussure tarafından başlangıcının yapıldığı kabul görür.
Temelde büyük yapılar, sistemler ve oluşumlarla ilgili olan yapısalcılık anlayışı, hareket çerçevesinde olgular ve insan davranışları ile bu büyük sistemde kendine yer bulmaya çalışmıştır. Dilbilimi, göstergebilim ve antropoloji yapısalcılığın en etkili olduğu alanlar olarak günümüzde kendisini göstermiştir.
Bir kültürde alt birimler arasındaki ilişkileri inceleyen ve anlam ortaya çıkarmayı amaçlayan yapısalcılık, matematik felsefesinide kullanır.Yapısalcılık teorisine göre bir kültürdeki mana (anlam) önem sistemleri olarak çalışan çeşitli pratikler, olgular ve aktivitelerle tekrar ve tekrar üretilir. Bir yapısalcı, bir kültürde üretilen ve tekrar üretilen anlamın derin yapılarını keşfedebilmek için yemek hazırlanması ve sunulması ritüelleri, dini ayinler, oyunlar, edebi ve edebi olmayan yazılar ve diğer eğlence formları gibi çok geniş bir aktivite çeşidini çalışır. Örneğin, yapısalcılığın öncülerinden kültür antropoloğu ve etnograf Claude Levi-Strauss kültür olgusunu mitoloji, akrabalık ve yemek hazırlamasını içine alacak şekilde analiz etmiştir.
